به رنگ سپید

روزی موفق خواهیم بود که همه آنچه بالقوه داریم،بالفعل شود...

زندگی نامه سهراب سپهری

سهراب سپهری

سهراب سپهری ( ۱۵ مهر ۱۳۰۷ در کاشان - ۱ اردیبهشت ۱۳۵۹

در تهران) شاعر و نقاش ایرانی بود. او از مهم‌ترین شاعران

معاصر ایران است و شعرهایش به زبان‌های بسیاری از جمله

انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و ایتالیایی ترجمه شده است.

وی پس از ابتلا به بیماری سرطان خون در بیمارستان پارس تهران

درگذشت.

دورهٔ‌ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (۱۳۱۹) و متوسّطه را

در دبیرستان پهلوی کاشان (خرداد ۱۳۲۲) گذراند و پس از

فارغ‌التحصیلی در دورهٔ‌ دوسالهٔ‌ دانش‌سرای مقدماتی پسران

به استخدام ادارهٔ‌ فرهنگ کاشان درآمد. در شهریور ۱۳۲۷ در

امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دورهٔ دبیرستان خود

را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکدهٔ هنرهای

زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام

شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری

در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام

مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا

فارغ التحصیل شد و به دریافت نشان درجهٔ اول علمی نایل آمد.

در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و

نیز دومین مجموعهٔ اشعار خود را با عنوان «زندگی خواب‌ها»

منتشر کرد. آنگاه به تأسیس کارگاه نقاشی همت گماشت. در

آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت

موزه‌ها شروع به کار کرد و در هنرستان‌های هنرهای زیبا نیز به

تدریس می‌پرداخت. در مهر ۱۳۳۴ ترجمهٔ اشعار ژاپنی از وی در

مجلهٔ «سخن» به چاپ رسید. در مرداد ۱۳۳۶ از راه زمینی به

کشورهای اروپایی سفر کرد و به پاریس و لندن رفت. ضمنا در

مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس در رشتهٔ لیتوگرافی نام

نویسی کرد. وی همچنین کارهای هنری خود را در نمایشگاه‌ها

به معرض نمایش گذاشت. حضور در نمایشگاه‌های نقاشی

همچنان تا پایان عمر وی ادامه داشت. سهراب سپهری مدتی در

ادارهٔ کل اطلاعات وزارت کشاورزی با سمت سرپرست سازمان

سمعی و بصری در سال ۱۳۳۷ مشغول به کار شد. از مهر ۱۳۴۰

نیز شروع به تدریس در هنرکدهٔ هنرهای تزئینی تهران نمود. در

اسفند همین سال بود که از کلیهٔ مشاغل دولتی به کلی

کناره‌گیری کرد.

 

درگذشت

 

سهراب سپهری در غروب ۱ اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در بیمارستان

پارس تهران به علت ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت.

صحن امامزاده سلطان‌علی روستای مشهد اردهال واقع در

اطراف کاشان میزبان ابدی سهراب گردید.

 

 

 

سفرهای خارج از کشور
سفر به ایتالیا (وی از پاریس به ایتالیا می‌رود)؛

سفر به ژاپن (توکیو در مرداد ۱۳۳۹) برای آموختن فنون حکاکی

روی چوب که موفق به بازدید از شهرها و مراکز هنری ژاپن نیز

می‌شود؛

سفر به هندوستان (۱۳۴۰)؛

سفر مجدد به هندوستان (۱۳۴۲، بازدید از بمبئی، بنارس،

دهلی، اگره، غارهای آجانتا، کشمیر)؛

سفر به پاکستان (۱۳۴۲، تماشای لاهور و پیشاور)؛

سفر به افغانستان (۱۳۴۲، اقامت در کابل)؛

سفر به اروپا (۱۳۴۴، مونیخ و لندن)؛

سفر به اروپا (۱۳۴۵، فرانسه، اسپانیا، هلند، ایتالیا، اتریش)؛

سفر به آمریکا و اقامت در لانگ آیلند (۱۳۴۹ و شرکت در یک

نمایشگاه گروهی و سپس سفر به نیویورک)؛

سفر به پاریس و اقامت در «کوی بین المللی هنرها» (۱۳۵۲)؛

سفر به یونان و مصر (۱۳۵۳)؛

سفر به بریتانیا برای درمان بیماری اش

سرطان خون (دی ۱۳۵۸).

 

نمایشگاه‌های نقاشی

از جمله نمایشگاه‌های نقاشی که سهراب سپهری در آن‌ها

حضور داشت، یا نمایشگاه انفرادی وی بودند، می‌توان به موارد

زیر اشاره کرد:

اولین دوسالانهٔ تهران (فروردین ۱۳۳۷)؛

دوسالانهٔ ونیز (خرداد ۱۳۳۷)؛

دو سالانهٔ دوم تهران (فروردین ۱۳۳۹، برندهٔ جایزهٔ اول

هنرهای زیبا)؛

نمایشگاه انفرادی در تالار عباسی تهران (اردیبهشت ۱۳۴۰)؛

نمایشگاه انفرادی در تالار فرهنگ تهران

(خرداد ۱۳۴۱، دی ۱۳۴۱)؛

نمایشگاه گروهی در نگارخانه گیل گمش (تهران، ۱۳۴۲)؛

نمایشگاه انفرادی در استودیو فیلم گلستان (تهران، تیر ۱۳۴۲)؛

دوسالانهٔ سان پاولو (برزیل، ۱۳۴۲)؛

نمایشگاه گروهی هنرهای معاصر ایران (موزه بندر لوهار،

فرانسه، ۱۳۴۲)؛

نمایشگاه گروهی در نگارخانه نیالا (تهران، ۱۳۴۲)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه صبا (تهران، ۱۳۴۲)؛

نمایشگاه گروهی در نگارخانه بورگز (تهران، ۱۳۴۴)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه بورگز (تهران، ۱۳۴۴)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون (تهران، بهمن ۱۳۴۶)؛

نمایشگاه گروهی در نگارخانه مس تهران (۱۳۴۷)؛

نمایشگاه جشنوارهٔ روایان (فرانسه، ۱۳۴۷)؛

نمایشگاه هنر معاصر ایران در باغ موسسه گوته

(تهران، خرداد ۱۳۴۷)؛

نمایشگاه دانشگاه شیراز (شهریور ۱۳۴۷)؛

جشنوارهٔ بین المللی نقاشی در فرانسه

(اخذ امتیاز مخصوص، ۱۳۴۸)؛


نمایشگاه گروهی در بریج همپتن آمریکا (۱۳۴۹)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه بنسن نیویورک (۱۳۵۰)؛

نمایشگاهانفرادی در نگارخانه لیتو (تهران، ۱۳۵۰)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیروس (پاریس، ۱۳۵۱)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون تهران (۱۳۵۱)؛

اولین نمایشگاه هنری بین المللی تهران (دی ۱۳۵۳)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون تهران (۱۳۵۴)؛

نمایشگاه هنر معاصر ایران در «بازار هنر»

(بال، سوییس، خرداد ۱۳۵۵)؛

نمایشگاه انفرادی در نگارخانه سیحون تهران (۱۳۵۷)

 
آثار ادبی

سهراب در آغاز کار شاعری تحت تأثیر شعرهای نیما بود و این

تأثیر در «مرگ رنگ» به خوبی مشهود است. بعدها سبک او

دستخوش تغییراتی می‌شود و شعرش با دیگر شاعران هم

دورهٔ خویش متمایز می‌گردد. از جمله مجموعه شعرهای دیگر

سهراب سپهری می‌توان به این عنوان‌ها اشاره نمود:

مرگ رنگ (۱۳۳۰) ؛

زندگی خواب‌ها (۱۳۳۲) ؛

آوار آفتاب (۱۳۴۰) ؛

شرق اندوه (۱۳۴۰) ؛

صدای پای آب (۱۳۴۴) ؛

مسافر (۱۳۴۵) ؛

حجم سبز (۱۳۴۶) ؛

ما هیچ ما نگاه (۱۳۵۶) ؛

هشت کتاب (۱۳۵۶) ؛ که در واقع مجموعه همه هشت دفتر ذکر

شده در بالاست که در یک مجلد در سال 56 به چاپ رسید و

بارها تجدید چاپ شد. اکنون نیز در اکثر موارد دفترهای شعری

وی به تنهایی به چاپ نمی رسند و عرضه نمی شوند بلکه به

همین صورت یک مجلدی هشت کتاب در دسترس خوانندگان قرار

گرفته اند.

برخی از اشعار وی در سال‌های ۱۳۴۴ و ۱۳۴۵ در فصلنامهٔ آرش

به چاپ رسید.

  
نویسنده : سید مجید حسینی ; ساعت ٦:٤٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ بهمن ۱۳۸۸